Gifstoffen

Bij gifstoffen denken de meeste mensen aan pesticiden op voedsel, misschien aan sommige E-nummers en aan luchtvervuiling. Helaas krijg je tegenwoordig op nog veel meer manieren gif binnen. Het bewustzijn hierover groeit, al is het erg langzaam en worden er nog nauwelijks maatregelen genomen. De discussie gaat nog vaak over de hoeveelheid milligram per dag die veilig gebruikt kan worden zonder gezondheidsrisico’s. Maar ik wil niet alleen mijn risico op ziektes niet vergroten, ik wil me gewoon fit en lekker voelen. En ik betwijfel of stoffen die me net-niet-ziek maken daar aan bijdragen.

Iedereen krijgt elke dag veel verschillende stoffen binnen. Maar onderzoeken richten zich eigenlijk altijd op de effecten van het gebruik van één enkel stofje, niet op die combinaties. Daarnaast willen de uitkomsten van onderzoeken nogal eens afhangen van wie het onderzoek heeft betaald: als de fabrikant betaalt zijn de resultaten vaak positiever over de veiligheid, dan wanneer het onderzoek door de overheid is gefinancierd. En tot slot is nog weinig bekend over echt langdurig gebruik van de meeste stoffen.

Zo is er pas deze week een onderzoek gepubliceerd waaruit blijkt dat langdurige blootstelling aan lage hoeveelheden lood de kans verhoogt op depressie en angsten. Het was een onderzoek onder 617 vrouwen van 41 jaar en ouder. Vooral bij vrouwen die hormoontherapie volgen is de relatie tussen lood en depressies en angsten significant. Zoals de onderzoekers aangeven is het eigenlijk de eerste studie naar de effecten van langdurige blootstelling aan lood. En het gaat niet om hoge hoeveelheden, maar om hoeveelheden die -nog steeds- officieel als veilig worden gezien.

Een aantal gifstoffen heeft een hormonale werking en kan zo onze lichaamsprocessen verstoren. Sommigen spelen een rol bij de vorming van vetcellen. Een stof als BPA wordt steeds meer gelinkt aan obesitas en diabetes. Andere stoffen zijn misschien kankerverwekkend, of spelen mogelijk een rol bij gedragsstoornissen.

Mogelijk, misschien, misschien ook niet. We weten zoveel nog niet. Maar ik vind zelf dat er redenen genoeg zijn om op te passen met chemische stoffen, zeker wanneer er een keus is. Groenten en fruit kun je zoveel mogelijk biologisch eten. Verzorgingsproducten zijn ook in gradaties van veiligheid te koop evenals schoonmaakmiddelen. Ook kun je je lichaam helpen om het onvermijdbare gif sneller kwijt te raken.

Gifvrij eten en leven is soms duurder, maar soms ook niet. Ik eet al een tijd zo biologisch als ik me kan veroorloven en de laatste maanden ben ik steeds meer toxinen uit mijn leven aan het verwijderen. Ik ga me steeds beter voelen en ik zie er steeds beter uit. Daar valt natuurlijk geen wetenschappelijke conclusie uit te trekken. Maar ik ga in ieder geval door op mijn zoektocht naar betaalbare en gifvrije alternatieven en ik zal er hier verslag van doen.

Dit bericht is geplaatst in Ontgiften. Bookmark de permalink. Reacties en trackbacks zijn beide momenteel gesloten.


  • Archief

    april 2012
    M D W D V Z Z
        mei »
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    30