Lopen doe je met je benen

Loopschoenen

Lopen doe je met je benen. Wat een open deur. En toch was het een eye-opener voor me gisteravond. Ik was lekker een stukje aan het hardlopen, vlak voor de schemering. En ik had me voorgenomen wat sneller te gaan dan afgelopen keer, toen was mijn -toch al niet zo hoge- gemiddelde snelheid met een halve km per uur gezakt. Dat zie ik omdat ik met mijn telefoon in de hand loop en via Runkeeper dat soort informatie bijhoud.

Ik zag mijn snelheid na een halve kilometer alweer inzakken en zette aan om te versnellen. En toen merkte ik het. Ik ging iets raars doen met mijn ademhaling. Ik ademde dieper in en hield mijn adem ergens op borsthoogte even vast. Het was iets als ‘ok, even diep inademen want er komt een karwei’. Heel handig misschien voordat je een lastig gesprek aangaat, maar erg inefficiënt als je aan het rennen bent. Ik ging er niet sneller door. Het leek zelfs moeizamer te gaan en ik had meteen minder zin. Mijn hoofd was bezig met die rare ‘adempauze’ en waarom sneller gaan zo veel moeite kostte. En toen dacht ik: lopen doe je met je benen! Ik vergat mijn adem, verlegde mijn aandacht naar mijn benen en liet ze ietsjes sneller bewegen. En ik ging sneller! Vrij moeiteloos zelfs en ik had er weer helemaal zin in ook.

Ik had al eerder geleerd dat je rennen niet met je hoofd doet. Denken op zich is niet verkeerd: soms los ik al rennend allerlei problemen op en dan vliegt de tijd. Maar gedachten die zomaar opkomen, dat willen nogal eens gedachten zijn als ‘nog maar een paar minuutjes dan ben ik op de helft’ of ‘is dat wel goed, zo snel als je hart gaat?’. Demotiverende gedachten waar je moeier van wordt dan van lopen.

Als je pas begint met lopen herken je ze misschien. Ook al begin je keurig met een schema met af en toe 1 minuut lopen tussen het wandelen, dan nog kan zo’n minuut lang zijn. En het lastige is dat je dan wel steeds móet kijken hoe lang je nog moet. En dat blijft zo tijdens de hele opbouw, totdat je eindelijk een half uur achter elkaar kunt. Soms loop je met vleugeltjes en wil je eigenlijk doorgaan, dan is het kijken hoe lang je nog mág. Maar dit stukje gaat over de moeilijke momenten. Een trainingsschema dwingt je om steeds op je klokje of stopwatch of telefoon kijken hoe lang je nog moet, maar je moet niet gaan denken ‘oef nog anderhalve minuut dat red ik niet’. Want dan red je het ook niet, of veel te moeizaam. Het is iets om je bewust van te zijn. Bemerk dat zo’n gedachte opkomt en weet dat je kunt ingrijpen.

Leer jezelf aan om je gedachten niet te zien als een natuurverschijnsel, je hoeft ze niet te accepteren zoals een regenbui. Je maakt het jezelf veel makkelijker als je je hoofd af en toe kunt stilzetten. Dat geldt trouwens voor het hele leven. Je handen gebruik je alleen als het nodig is maar je hersenen gaan meestal maar door en door, ook als er niks is waarover nagedacht hoeft te worden. En dan willen ze nogal eens in de weg gaan zitten. Je kunt je welzijn behoorlijk verhogen als je invloed hebt op je gedachten. Dat kun je oefenen. Dat kan door meditatie, maar ook met vrij simpele methoden gewoon gedurende je dag. Ook tijdens het lopen.

Neem je voor om bij een niet-helpende gedachte meteen naar een boom te kijken of iets anders langs de weg. Te luisteren naar je voeten, de geluiden om je heen. Als dat niet helpt om je hoofd leeg te maken, zing dan een liedje in jezelf zodat er geen ruimte meer is voor negatieve gedachten. Zo’n liedje kun je van tevoren bedenken. Of een of ander mantra dat je in jezelf kunt herhalen op het loopritme. Ik heb wel eens een paar kilometer gelopen op volopinbloei.volopinbloei.volopinbloei. En nu heb ik er een nieuwe bij: rennendoejemetjebenen.rennendoejemetjebenen. rennendoeje- metjebenen. Hardlopers noemen rennen lopen, maar lopendoejemetjebenen klinkt minder lekker.

Verder ging het overigens heerlijk gister en Runkeeper stuurde me na afloop een mailtje dat ik mijn snelheidsrecord had verbroken. Ik begrijp nog steeds niet goed wat maakte dat ik tijdens het lopen mijn adem ging inhouden, maar dat is ook niet belangrijk. Ik hoef alleen te onthouden dat ik voortaan versnel met mijn benen en daar mijn aandacht leg. Want lopen doe je met je benen.

Dit bericht is geplaatst in Bewegen, Welzijn en getagd , . Bookmark de permalink. Reacties en trackbacks zijn beide momenteel gesloten.


  • Archief

    oktober 2012
    M D W D V Z Z
    « mei   aug »
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    293031